شنبه 24 آذر ماه سال 1386 چقدر خنده داره... چقدر خنده داره که یک ساعت عبادت به درگاه الاهی دیر و طاقت فرسا میگذره ولی 60 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می گذره! چقدر خنده داره که 100 هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می ریم کم به چشم میاد! چقدر خنده داره که وقتی می خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می کنیم چیزی به فکرمون نمی یاد تا بگیم اما وقتی که می خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم! چقدر خنده داره که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمان به وقت اضافه می کشه لذت می بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی گنجیم اما وقتی که مراسم دعا و بحث دینی و نیایش طولانی تر از حدش می شه شکایت می کنیم و آزرده خاطر می شیم! چقدر خنده داره که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی کنیم اما برای بقیه برنامه ها رو سعی می کنیم تو آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم! چقدر خنده داره که همه مردم می خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنند و یا کاری درراه خدا انجام بدن به بهشت برن! چقدر خنده داره که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می کنید به سرعت آتشی که در جنگلی انداخته شود همه جا را فرا می گیرد اما وقتی که سخن و پیام الهی رو می شنوید دو برابر در مورد گفتن و یا نگفتن اون فکر می کنید! خنده داره . اینطور نیست؟! دارید می خندید؟ دارید فکر می کنید؟   چاپ مطلب 1نظرات افشین 10:31 PM سه شنبه 13 آذر ماه سال 1386 چاپ مطلب 0نظرات افشین 11:22 PM دوشنبه 12 آذر ماه سال 1386 ادبیات سهراب...   درها به طنین های تو وا کردم                         هر تکه را جایی افکندم پر کردم هستی ز نگاه                    بر لب مردابی پاره لبخند تو بر روی لجن دیدم رفتم به نماز                        در بن خاری یاد تو پنهان بود برچیدم پاشیدم به جهان                  بر سیم درختان زدم آهنگ ز خود روییدن و به خود گستردن                        و شیاریدم شب یک دست نیایش افشاندم دانه راز                                          و شکستم آویز فریب                       و دویدم تاهیچ و دویدم تاچهره مرگ تاهسته هوش                 و فتادم بر صخره درد از شبنم دیدار تو تر شد انگشتم لرزیدم                         وزشی می رفت از دامنه ای گامی همره او رفتم                ته تاریکی تکه خورشیدی دیدم خوردم وز خود رفتم و رها بودم                                                                                 ( سهراب ) چاپ مطلب 0نظرات افشین 11:40 AM

P r o f i l e شناسنامه یک مرد.با صدای بی صدا ...مثل یک کوه بلند S u b j e c t موضوعات سینما ادبیات L i n k پیوندها صفا در لوس آنجلس donya آناهیتا شقایق وحشی سامناک سارا سینا ستاره ی طلایی بانوی باران شولیا سپیده چشمک A r c h i v e بایگانی بهمن 1384 اسفند 1384 فروردین 1385 اردیبهشت 1385 خرداد 1385 تیر 1385 مرداد 1385 شهریور 1385 مهر 1385 آبان 1385 آذر 1385 دی 1385 بهمن 1385 اسفند 1385 فروردین 1386 اردیبهشت 1386 تیر 1386 مرداد 1386 شهریور 1386 مهر 1386 آذر 1386 دی 1386 اردیبهشت 1387 تیر 1387 L o g o نشانه M u s i c موسیقی C o u n t e r دوستان با وفا 18687 از آغاز تا امروز

L a s t C o m m e n t آخرین عناوین یادداشت ها شروعی دوباره... گرگ ها... درس امروز... چقدر خنده داره... [ بدون عنوان ] سهراب... فرصت شناسی دست ها یادش بخیر. قضاوت جاده [ بدون عنوان ] فقط برای این که بگم هنوز هستم فلسفه از روی دلتنگی ها

© 2006 Seven Arts Weblog by Afshin. ® All rights reserved. pars7art.blogsky.com :: Login System